Jîn-bîn hō-miâ

Wikipedia (chū-iû ê pek-kho-choân-su) beh kā lí kóng...
(Tùi Chū-bîn chheng-ho͘ choán--lâi)
Thiàu khì: se̍h chām, chhiau-chhoē

Jîn-bîn hō-miâ sī tùi chi̍t-ê só͘-chāi chū-bîn ia̍h sī chhut-sin-chiá ê chheng-ho͘. Tī Hō-ló-ōe it-poaⁿ sī kán-tan kā tē-hō-miâ ka-chiūⁿ "lâng", phì-jû "Ji̍t-pún" + "lâng", "Tâi-pak" + "lâng", chio̍h sī Ji̍t-pún kap Tâi-pak jîn-bîn ê chheng-ho͘.

Nā sī tī chi̍t kóa kî-tha gí-giân, phì-jû Eng-gí, in-ūi pún-sin khut-chiat-gí ê gí-giân te̍k-sek, koh saⁿ-lām kúi-a khoán bô-kâng le̍k-sú pōe-kéng ê sip-koàn, in tiāⁿ ū bô kui-chiat ê jîn-bîn hō-miâ, pí-lūn kiò China (Tiong-kok) ê lâng sī Chinese, kiò Seoul ê lâng sī Seoulite.

Tī Eng-gí ū chi̍t-ê sin chhòng ê jī kiò demonym (ì-sù: "jîn-bîn" + "hō-miâ"), choân-bûn piáu-sī chū-bîn chheng-ho͘ ê khài-liām.