Se-chōng ông-kok

Wikipedia (chū-iû ê pek-kho-choân-su) beh kā lí kóng...
跳至導覽 跳至搜尋
Se-chōng ông-kok
Se-chōng ông-kok ê kok-kî

Se-chōng ông-kok (བོད་) ia̍h-sī Bod ông-kok, sī Se-chōng tī 1912 nî kàu 1951 nî chi-kan si̍t-chè chûn-chāi ê 1-ê to̍k-li̍p chèng-tī si̍t-thé. Chiah kok-kâ hō͘ Tiong-hôa Bîn-kok kiò chè „Se-chōng Tē-hng“ (西藏地方), m̄-kè Tiong-hôa Bîn-kok chèng-hú bô-hoat-tō͘ thóng-tī i.

1912 nî, Hàn-tē (漢地) hoat-seng Sin-hāi Kek-bēng, Boán-chheng bia̍t-bông, sêng-li̍p Tiong-hôa Bîn-kok. Dalai Lama 13-sèLhasa soan-pò͘ Se-chōng to̍k-li̍p. Chiah kok-kâ tī Tē-jī-chhù Sè-kài Tāi-chiàn ê sî-hāu kap Nazi Tek-kok, Tāi-ji̍t-pún Tè-kok ê koan-hē bē-bái.

1950 nî, Tiong-kok Jîn-bîn Kái-hòng-kun hoat-tōng Chamdo Chiàn-e̍k, Se-chōng hō͘ i phah su. Dalai Lama 14-sè phài lâng khì Liân-ha̍p-kok khòng-kò Tiong-hôa Jîn-bîn Kiōng-hô-kok „chhim-lio̍k“, m̄-kò bô lâng chhap i. 1951 nî, Se-chōng chèng-hú kap Tiong-hôa Jîn-bîn Kiōng-hô-kok chèng-hú chhiam-tēng Cha̍p-chhit-tiâu hia̍p-gī, chèng-sek tâu-hâng, kái chè Tiong-kok ê Se-chōng Chū-tī-khu.

Koh Khoàⁿ[siu-kái | kái goân-sú-bé]