Tâi-oân chîⁿ im kha-ba̍k

Wikipedia (chū-iû ê pek-kho-choân-su) beh kā lí kóng...
跳至導覽 跳至搜尋

Tâi-oân chîⁿ im kha-ba̍k[kái 1], chiàu-jī ê ì-sù sī kóng Tâi-oân ê chîⁿ chē ka̍h thang im kàu kha-ba̍k hiah chhim. Hâm-ì sī kóng Tâi-oân sī chîⁿ chē ê só͘-chāi.[1] Ia̍h to̍h sī kóng Tâi-oân sī "hó thàn-chia̍h" ê só͘-chāi.[2]

Chù-kái[siu-kái | kái goân-sú-bé]

  1. Nā chham-chiàu Tâi-oân Lí-gān Chi̍p-lám (臺灣俚諺集覽) ê kì-siá "臺灣 錢淹腳目" lâi phiat tō͘-tiám, thang kì chò "Tâi-oân, chîⁿ im kha-ba̍k", nā hiān-taⁿ sè-sio̍k it-poaⁿ sī kì "Tâi-oân chîⁿ, im kha-ba̍k".

Chham-chiàu[siu-kái | kái goân-sú-bé]

  1. "臺灣 錢淹腳目". 臺灣俚諺集覽. 臺灣總督府. 1914. 
  2. 鄭喜夫 (1966). "澎湖之諺語". 臺灣風物. 16 (2).