Kóe-chí

Wikipedia (chū-iû ê pek-kho-choân-su) beh kā lí kóng...
Thiàu khì: Se̍h chāmchhiau-chhoē
Mo·-se-hoan-liân ê koé-chí (se̍k--ê)

Kóe-chí (kó-si̍t) sī hoe siū-hún āu, chú-pâng hoat-io̍k sêng-se̍k lâi hêng-sêng. Chú-pâng lāi-té ê phoe-chu siū-cheng sêng-kong to̍h chiâⁿ-chò chéng-chí. Pō·-pêng i-kù hêng-sêng kóe-chí ê chú-pâng siàu-bo̍k, kā kóe-chí hun-chò tan-seng-kó, chū-ha̍p-kó, kap to-hoe-kó 3 lūi.

Tan-seng-kó[siu-kái]

Tan-seng-kó sī ko· 1 ê chû-lúi ê hoe só· hoat-io̍k ê kóe-chí, tāi-to-só· si̍t-bu̍t ê kóe-chí lóng-sī tan-seng-kó. Tan-seng-kó koh i-kù kò·-chō ê bô-kâng, kā hun-chò ta-kó kap bah-kó 2 chióng.

Ta-kó[siu-kái]

Ta-kó sī kóng kóe-chí sêng-se̍k āu, kóe-chí-phôe ê chúi-hun hâm-liōng chiok-chió. Ta-kó koh ē-sái hun-chò:

Bah-kó[siu-kái]

Bah-kó sī teh kóng kóe-chí sêng-se̍k āu, kóe-chí-phôe ê hâm-chúi-liōng koân, thêng-hiān liû-nńg bah-chit ê hē-hāng. Si̍t-bu̍t-ha̍k só·-kóng ê kóe-chí-phôe hun-chò gōa-kó-phôe, tiong-kó-phôe, kap lāi-kó-phôe 3 chióng, tiong-kó-phôe to̍h sī lán it-poaⁿ-lâng pō·-pêng leh kóng--ê kóe-chí ê bah-chit pō·-ūi; gōa-kó-phôe chiah-sī it-poaⁿ só·-kóng ê kóe-chí-phôe. Bah-kó ē-sái hun-chò:

Chū-ha̍p-kó[siu-kái]

Chū-ha̍p-kó sī 1 lúi hoe ê to-só· chú-pâng só· hoat-io̍k--lâi ê kóe-chí, ta̍k-ê chû-lúi ê chú-pâng ka-tī hoat-io̍k chiâⁿ-chò 1 ê sè-lia̍p ê kóe-chí, chia-ê sè-lia̍p kóe-chí chi̍p-tiong he̍k-chiá so·-khui tī kâng-chi̍t-ê hoe-thok téng-koân, chhan-chhiūⁿ chhì-pho.

To-hoe-kó[siu-kái]

To-seng-kó sī leh kóng ùi kui-ê hoe-sū lâi hoat-io̍k chiâⁿ-chò 1 ê kóe-chí, chhan-chhiūⁿ ông-lâi.