Hái-té hóe-soaⁿ

Wikipedia (chū-iû ê pek-kho-choân-su) beh kā lí kóng...
Thiàu khì: se̍h chām, chhiau-chhoē
Hái-té hóe-soaⁿ phùn-hoat sī-ì-tô͘

Hái-té hóe-soaⁿ (海底火山) sī hái-iûⁿ té-pō͘ hêng-sêng ê hóe-soaⁿ. Hái-té hóe-soaⁿ ê hūn-pò͘ siong-tong kóng-hoàn, hái-té hóe-soaⁿ phùn-hoat ê iông-giâm piáu-chân tī hái-té chiū pī hái-chúi kip-sok léng-khiok, chhin-chhiūⁿ khí-ko, tān-sī lōe-pō͘ iu-goân sī ko-un ê chōng-thài. Hái-té hóe-soaⁿ sán-seng ê giâm-chiuⁿ tāi-iok chiàm kui-nî chóng-liōng ê 75%.

Choa̍t toā-pō͘-hūn ê hái-té hóe-soaⁿ ūi-tī kò͘-chō pán-khoài ūn-tōng ê kīn-oá khu-he̍k, hō-chò tiong-iûⁿ-chiah. Tio̍h-sǹg to-sò͘ ê hái-té hóe-soaⁿ ūi-tī chhim-hái, tān-sī mā ū chi̍t-koá ūi-tī chhián-chúi khu-he̍k, teh phùn-hoat sî ē hiòng khong-tiong phùn-chhut bu̍t-chit. Tī hái-té hóe-soaⁿ hū-kīn ê jia̍t-khì phùn-hoat kháu, kū-iú phong-phài ê seng-bu̍t oa̍h-sèng.