Jîn-kang liû-sán

Wikipedia (chū-iû ê pek-kho-choân-su) beh kā lí kóng...
跳至導覽 跳至搜尋

Jîn-kang liû-sán iah-sī phah-thoat-sin, táⁿ-thai, the̍h gín-á, tūi-thai[1][2], tō-thai[2], sī thiau-kang iōng jîn-ûi--ê chok-hoat lâi làu-tiāu gín-á-the, chhé-soah ū-sin--ê chōng-thāi.

Ēng khip-á the̍h-tiāu gín-á-the--ê tô͘.

Tūi-thai-koân[siu-kái | kái goân-sú-bé]

Kok-kok táⁿ-thai-koân--ê pí-kàu tē-tô͘. Lâi-goân: 2013 nî Liân-ha̍p-kok--ê thu̍t-the-hoat (-法) pò-kò͘

In-ūi tūi-thai kau-kat gín-á-the--ê seⁿ-sí (seng-bēng-koân) kap ū-sin hū-jîn-lâng--ê kéng-soán (soán-tek-koân), ún-chún tūi-the mā sī chi̍t-ê chin toā--ê cheng-gī. Chi-chhî-chiá chú-tiuⁿ, û-sî-á thai-jî (胎兒)--ê gûi-hāi ū-sin--ê--ê kiàn-khong, siū kiông-kan chiah ū--ê mā ē éng-hióng-tio̍h hū-jîn-lâng--ê koân-lī, jīn-ûi ū the̍h gín-á--ê pì-iàu. Hoán-tùi-chiá lia̍h táⁿ-thai sī thâi-lâng--ê hêng-ûi, chhim-hoān tio̍h gín-á oa̍h--lo̍h-khì--ê koân-lī. Thian-chú-kàu téng chong-kàu mā hoán-tùi táⁿ-thai.

Bo̍k-chêng ta̍k-ê kok-ka tùi táⁿ-thai--ê ha̍p-hoat-sèng kui-hoān bô kâng.

Chham-khó[siu-kái | kái goân-sú-bé]