Sèng-kau-e̍k

Wikipedia (chū-iû ê pek-kho-choân-su) beh kā lí kóng...
Thiàu khì: se̍h chāmchhiau-chhoē

Sèng-kau-e̍k sī ài só͘-hùi ê sèng oa̍h-tāng, sī sèng kang-chok ê chi̍t khoán. Chit khoán seng-lí tī chin-chē siā-hōe tiong siū hoat-lu̍t kìm-chí.

Kóng-hoat[siu-kái | kái goân-sú-bé]

Chhiong-ki thoân-thóng siōng sī chi̍t khoán siā-hōe kìm-khī (taboo) he̍k-chiá khòaⁿ-bô-khí ê khang-khòe, chhiong-ki pún-sin kap siong-koan ê ēng-gí ū chin chē bú-jio̍k kap cháu-siám ê kiò-hoat. Phì-jû kiò "thàn-chia̍h", "bōe-bah", "chò-piáu" téng-téng.

Āu-lâi tī hiān-tāi koh hoat-tián chi̍t kóa chèng-tī chèng-khak ê kóng-hoat. Phì-jû "sèng kang-chok-chiá".