Po̍h Hi-lâi

Wikipedia (chū-iû ê pek-kho-choân-su) beh kā lí kóng...
Thiàu khì: se̍h chām, chhiau-chhoē
Po̍h Hi-lâi

Po̍h Hi-lâi (薄熙來, 1949 nî 7 goe̍h 3 ji̍t chhut-sì ) sī Tiong-hoâ Jîn-bîn Kiōng-hô-kok ê chèng-tī jîn-bu̍t. I tī Pak-kiaⁿ chhut-sì, sī Tiong-kok Kiōng-sán-tóng koan-oân Po̍h It-pho ê kiáⁿ. I choè koè siong-bū-pō͘ pō͘-tiúⁿ kap Tiōng-khèng-chhī ê chhī-uí-chu-kì. 2012 nî, in-uī Ông Li̍p-kun cháu khì Bí-kok léng-sū-koán ê tāi-chì lo̍k-tâi. 2013 nî 9 goe̍h 22 ji̍t, i hō͘ Tiong-kok Kiōng-sán-tóng í tham-u, siū-hoé kap lām-ēng chit-khoân ê choē-miâ, phoàⁿ bû-kî-tô͘-hêng. Hiān-chhú-sî i hō͘ koaiⁿ tī Chîn-siâⁿ kaⁿ-ga̍k lāi-té.